بایگانی

بایگانی ژوئن

یک هفته تاخیر در انتشار گزارش بانک مرکزی

۹ تیر ۱۳۹۰ ۱ دیدگاه

بانک مرکزی کلا آمار دادن در مورد قیمت خرده فروشی مواد غذایی را ظاهرا تعطیل کرده است.

این بخش در سایت بانک مرکزی هر هفته بروز می شد، اما حالا در حالی که باید هفته گذشته، گزارش مربوط به هفته منتهی به سوم تیرماه را روی سایتش بگذارد، در پنجشنبه نهم تیرماه، هنوز آخرین  گزارشش مربوط به هفته منتهی به ۲۷ خرداد ماه است.

امیدوارم این روند، جهت مشت محکم بر دهان منتقدان ادامه دار نباشد.

KHORDE

برای دیدن در ابعاد بزرگتر روی تصویر کلیک کنید

افزایش ۴۱۳ درصدی رشد قیمت ها در خرداد ۹۰ نسبت به خرداد ۸۹

۸ تیر ۱۳۹۰ بدون دیدگاه

پیش نوشت: در کامپیوتر های مختلف ممکن است اعداد ممیز دار معکوس شوند، برای مثال  عدد  ۷/۲۵   در حقیقت برابر است با  ۲۵ممیز۷ . اگر در کامپیوتر شما این عدد معکوس شده، سایر اعداد را نیز معکوس در نظر بگیرید.


در سوم تیرماه ۱۳۸۴، محمود احمدی‌نژاد با شعار گسترش عدالت، ایجاد تحولات ساختاری در اقتصاد کشور به قصد اصلاح آن، حمایت از مستضعفان و. . . روی کار آمد. هنوز آن مصاحبه معروف دکتر محمود احمدی‌نژاد، که آن روزها مثل امروز شناخته شده نبود در گوش بسیاری از ما زنگ می‌زند: «یعنی مشکل کشور ما، شکل موی جوان‌هاست؟ یعنی مشکل مردم ما اینه؟ جوان هر طور که می‌خواهد موی خود را بزند، به من و شما چه ربطی دارد؟ دولت باید بیاید و اقتصاد را سامان بدهد. . . » و چه سامانی. . .
در این دوران هر چه واردات خودروهای لوکس، روز به روز افزایش یافت، به همان اندازه هم قیمت مواد غذایی ، کرایه وسایل نقلیه عمومی و. . . رشد کرد. حسب قاعده، ماشین‌های ۲۰۰ میلیون تومانی را قشر مستضعف مصرف نمی‌کنند، مستضعفان هستند و گرانی ۷۰ تا ۱۰۰ درصدی کرایه اتوبوس و چند برابر شدن قیمت نان.

افزایش قیمت مواد غذایی در «خردادماه امسال، در مقایسه با خرداد۸۹» نسبت به افزایش قیمت «خرداد ۸۹، نسبت به خرداد ۸۸» بیش از ۴۱۳ درصد بیشتر بوده؛ این گرانی فوق‌العاده را آمارهای بانک مرکزی می‌گوید.

برای دیدن تصویر در ابعاد واقعی روی آن کلیک کنید

برای دیدن تصویر در ابعاد واقعی روی آن کلیک کنید

افزایش قیمت سالانه


اداره آمار بانک مرکزی هر هفته گزارشی از متوسط قیمت خرده‌فروشی به رسانه‌های گروهی ارسال می‌کند که در آن فهرستی از قیمت مواد غذایی درج شده است. بر اساس این جدول می‌توان افزایش قیمت اقلام موجود را نسبت به زمان مشابه در هفته، ماه و سال قبل محاسبه کرد. آنچه در اکثر رسانه‌ها منتشر می‌شود همین است.
اما با مراجعه به آرشیو سال‌های قبل و در مقایسه تغییرات سالانه آنها، یک نکته جلب‌توجه می‌کند؛ درصد رشد سالانه امسال قیمت مواد غذایی، به طرز بی‌سابقه‌یی دگرگون شده است.
متوسط درصد رشد سالانه قیمت مواد غذایی در خردادماه، در سال‌های ۸۷ تاکنون، ۷۷/۱۲ درصد است، این در حالی است که متوسط افزایش قیمت سالانه در خردادماه امسال، نسبت به سال گذشته ۹/۳۴ درصد ثبت شده است. به عبارتی افزایش قیمت‌ها در خردادماه امسال در مقایسه با سال قبل، بیش از ۲۳/۴۱۳ درصد بیشتر از افزایش قیمت مواد غذایی در خردادماه سال ۸۹، نسبت به سال ۸۸ است.
افزایش قیمت‌های خردادماه امسال، ۲۹/۱۷۳ بیشتر از میانگین افزایش قیمت‌های سالانه در خردادماه سال‌های ۸۷ تاکنون است.

میانگین افزایش قیمت‌ها در هفته آخر خردادماه امسال، در مقایسه با هفته اول مردادماه سال ۸۴ (ابتدای ریاست‌جمهوری دکتر احمدی‌نژاد) حدود ۱۸۰ درصد است. به ترتیب گروه‌های تخم‌مرغ با ۳۰۷ درصد، میوه ۲/۳۰۳ درصد، گوشت قرمز با ۶/۲۰۱ درصد، سبزیجات با ۳/۱۹۹ درصد، برنج با ۱۹۱ درصد، روغن با ۵/۱۵۳درصد، قند و شکر با ۵/۱۴۶ درصد، لبنیات با ۹/۱۱۲ درصد، گوشت مرغ با ۵/۱۱۰ درصد و چای با ۴/۷۱ درصد، در آخرین هفته خرداد ماه امسال، در مقایسه با نخستین هفته از نخستین ماه آغاز به کار دکتر احمدی‌نژاد افزایش قیمت داشتند. انگور، سیب گلاب و خربزه به ترتیب با ۱/۴۵۹ درصد، ۸/۳۸۴ درصد و ۵/۳۵۹ درصد در بین اقلام مورد بررسی در اینجا صاحب بیشترین افزایش قیمت‌ها و پنیر پاستوریزه، پرتقال درجه یک و شیر، به ترتیب با ۲/۳۳ درصد، ۷/۴۸ درصد و ۶/۶۶ درصد کمترین رشد قیمت‌ها را داشتند. ریز قیمت‌ها و تغییرات را می‌توانید در نمایه‌ها و جداول مشاهده کنید.

براین‌اساس، درصد رشد قیمت‌ها در خردادماه سال ۸۷، نسبت به زمان مشابه سال ۸۶ برابر ۳۴/۷ درصد بوده است، در خردادماه سال ۸۸، همزمان با انتخابات ریاست‌جمهوری دهم، قیمت مواد غذایی نسبت به خرداد ماه سال قبل، تنها ۰۴/۲ درصد رشد دارد.
در خرداد سال ۸۹، درصد رشد مواد غذایی نسبت به خرداد ۸۸، به ۸/۶ درصد افزایش می‌یابد.
در خرداد ماه امسال اما، ناباورانه شاهد افزایش حدود ۳۵ درصدی مواد غذایی نسبت به زمان مشابه سال قبل هستیم. براساس جداول بانک مرکزی در چهار هفته خردادماه امسال، می‌توان چنین استنباط کرد که قیمت مواد غذایی بطور متوسط ۹/۳۴ درصد نسبت بمدت مشابه سال قبل رشد داشته است.

افزایش قیمت‌های خردادماه  امسال


بر اساس آماری که بانک مرکزی برای چهار هفته خردادماه منتشر کرده است، می‌توان نتیجه گرفت که گروه تخم مرغ با میانگین افزایش ۵/۱۴۱ درصدی در صدر افزایش قیمت‌ها و چای با افزایش ۸/۵ درصدی پایین‌ترین افزایش قیمت را نسبت بمدت مشابه سال قبل داشته است.

بر این اساس افزایش قیمت‌ها در خردادماه امسال، در مقایسه با خرداد سال ۸۹، در گروه‌های یازده‌گانه این گزارش به ترتیب افزایش قیمت عبارت است از: تخم‌مرغ با ۵/۱۴۱ درصد، میوه با ۷/۵۷ درصد، روغن با ۵/۴۵ درصد، حبوبات با ۶/۲۷ درصد، برنج با ۹/۲۴ درصد، سبزیجات با ۳/۲۱ درصد، قند و شکر با ۵/۲۰ درصد، گوشت مرغ با ۶/۱۸ درصد، گوشت قرمز با ۱۲ درصد، لبنیات با ۶/۸ درصد و چای با ۸/۵ درصد.
نکته‌یی که در این بین حایز توجه است آن است که ۱۲ درصد افزایش قیمت گروهی مثل گوشت قرمز، چیزی حدود ۱۵۰۰ تومان است، این در حالی است که ۲۰ درصد گروهی مثل قند و شکر، تنها حدود ۲۴۰ تومان است.

جدول قیمت 44 قلم از مواد غذایی در ابتدای کار احمدی نژاد تا هفته اخر خرداد 90// واحد تمامی اقلام به جز: پنیر پاستوریزه، تخم مرغ، چای، روغن نباتی جامد و مایع که به ترتیب: بسته 450 گرمی، شانه دو کیلویی، بسته 500 گرمی، حلب 5 کیلویی و لیتر هستند، کیلو است.  // قیمت ها به ریال است/// برای دییدن در ابعاد واقعی روی تصویر کلیک کنید

جدول قیمت ۴۴ قلم از مواد غذایی در ابتدای کار احمدی نژاد تا هفته اخر خرداد ۹۰// واحد تمامی اقلام به جز: پنیر پاستوریزه، تخم مرغ، چای، روغن نباتی جامد و مایع که به ترتیب: بسته ۴۵۰ گرمی، شانه دو کیلویی، بسته ۵۰۰ گرمی، حلب ۵ کیلویی و لیتر هستند، کیلو است. // قیمت ها به ریال است/// برای دییدن در ابعاد واقعی روی تصویر کلیک کنید

تفاوت تورم و گرانی


تحلیل آمار‌ها نشان می‌دهد که ۴۱۳ درصد در واقع تورم نیست، بلکه «افزایش درصد رشد قیمت‌ها» از ۸/۶ (۶ممیز۸)درصد در خرداد ۸۹، به ۹/۳۴  (۳۴ممیز۹) درصد در سال ۹۰ است.
هنوز تورم خردادماه سال جاری اعلام نشده است و آخرین آمار‌های تفکیک شده بانک مرکزی، مربوط به فروردین ماه سال جاری است. بر اساس جدول شماره یک شاخص کالاها و خدمات مصرفی مناطق شهری ایران (۱۳۸۳=۱۰۰) تورم خوراکی‌ها مجموعا در فروردین ۹۰، نسبت به فروردین ۸۹، ۷/۲۵  (۲۵ممیز۷) درصد گزارش می‌شود. شایان ذکر است، این تورم در سال قبل (یعنی فروردین ۸۹، نسبت به فروردین ۸۸) ۱/۱۴  درصد بوده است. (شاخص بهای کالاها وخدمات مصرفی در مناطق شهری ایران، اداره آمار اقتصادی بانک مرکزی، دایره شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی، فروردین ماه ۱۳۹۰)

در واقع در این شیوه محاسبه تورم، بانک مرکزی گروه‌های خوراکی را در دسته‌بندی‌ها و اوزان غلات و نان با ضریب اهمیت۵۶/۴ درصد، گوشت با ضریب اهمیت۷۴/۶ درصد، ماهی و حیوانات دریایی با ضریب اهمیت۷۹/۰ درصد، لبنیات و تخم پرندگان با ضریب اهمیت۴۷/۳ درصد، روغن‌ها و چربی‌ها با ضریب اهمیت۹۷/۰ درصد، میوه‌ها و خشکبار با ضریب اهمیت۲۶/۵ درصد، انواع سبزی، حبوب و فرآورده‌های سبزی با ضریب اهمیت۸۷/۳ درصد، قند، شکر، مربا، عسل، شکلات و محصولات قنادی با ضریب اهمیت۲۷/۱ درصد، نمک و ادویه، سس‌ها و چاشنی‌ها و ترکیبات خوراکی با ضریب اهمیت۳۲/۰ درصد، دسته‌بندی کرده و بر اساس وزن (ضریب اهمیت) هر کدام، آنها را محاسبه و مجموع آنها را به عنوان درصد تورم اعلام می‌کند.

اما آنچه در این گزارش به آن اشاره شده است، درصد رشد قیمت‌ها (بدون در نظر گرفتن ضریب اهمیت آنها که بانک مرکزی از آن استفاده می‌کند) است. در واقع مفهوم آن گرانی هر کدام از کالاها، بر اساس قیمت آنها ـ و نه شاخص کلی گروه از کالا‌ها ـ است.

برای دیدن تصویر در ابعاد واقعی روی آن کلیک کنید

برای دیدن تصویر در ابعاد واقعی روی آن کلیک کنید

گرانی در طول ۶  سال گذشته


حالا سال، سال ۱۳۹۰ است. خیلی وقت از آن روزها گذشته که بنزین زیر صد تومانی در ماشین‌ها می‌ریختند، از آب برای شست و شوی ماشین استفاده می‌کردند و. . . مشاغلی مثل دوره‌گردهایی که به دنبال نان خشک‌ها، در منازل می‌رفتند اصلا دیگر وجود ندارند.
مردم ایران بالاخره صرفه‌جویی را می‌آموزند و چه آموزش گرانی! واحد این اعداد تومان یا ریال نیست، اینها درصد افزایش قیمت هستند. ۴۵۹، ۳۸۴، ۳۵۹ و. . . اینها درصد افزایش قیمت اقلام خوراکی از در طول شش سال گذشته تاکنون هستند.
در آرشیو بانک مرکزی، جدول خرده‌فروشی مواد غذایی تا قبل از خرداد ۱۳۸۶ موجود نیست، اما هنوز هم در آرشیو مطبوعات قیمت دوران سال ۱۳۸۴، به نقل از گزارش‌های بانک مرکزی موجود است. در این بخش مقایسه‌یی انجام شده بین قیمت مواد غذایی اعلامی از سوی بانک مرکزی به نقل از خبرگزاری فارس در هفته اول مردادماه ۱۳۸۴، با هفته آخر خردادماه ۱۳۹۰٫
میانگین افزایش قیمت‌ها در هفته آخر خردادماه امسال، در مقایسه با هفته اول مردادماه سال ۸۴ (ابتدای ریاست‌جمهوری دکتر احمدی‌نژاد) حدود ۱۸۰ درصد است. به ترتیب گروه‌های تخم‌مرغ با ۳۰۷ درصد، میوه ۲/۳۰۳ درصد، گوشت قرمز با ۶/۲۰۱ درصد، سبزیجات با ۳/۱۹۹ درصد، برنج با ۱۹۱ درصد، روغن با ۵/۱۵۳درصد، قند و شکر با ۵/۱۴۶ درصد، لبنیات با ۹/۱۱۲ درصد، گوشت مرغ با ۵/۱۱۰ درصد و چای با ۴/۷۱ درصد، در آخرین هفته خرداد ماه امسال، در مقایسه با نخستین هفته از نخستین ماه آغاز به کار دکتر احمدی‌نژاد افزایش قیمت داشتند. انگور، سیب گلاب و خربزه به ترتیب با ۱/۴۵۹ درصد، ۸/۳۸۴ درصد و ۵/۳۵۹ درصد در بین اقلام مورد بررسی در اینجا صاحب بیشترین افزایش قیمت‌ها و پنیر پاستوریزه، پرتقال درجه یک و شیر، به ترتیب با ۲/۳۳ درصد، ۷/۴۸ درصد و ۶/۶۶ درصد کمترین رشد قیمت‌ها را داشتند. ریز قیمت‌ها و تغییرات را می‌توانید در نمایه‌ها و جداول مشاهده کنید.
ذکر این نکته نیز بجاست، که برخی اقلام موجود در گروه میوه جات در دو جدول مرداد ۱۳۸۴و خرداد ۱۳۹۰، شاید به دلیل تغییر فصل (که در گزارش‌های هفتگی بانک مرکزی نیز معمول است) موجود نبودند که عملا محاسبه تغییرات قیمتی آنها ممکن نبوده، لذا نگارنده با توجه به نبود گزارش مزبور در آرشیو بانک مرکزی، ناگزیر شده اطلاعات آن را از آرشیو خبرگزاری‌ها تهیه کند، بنابراین تنها در گروه میوه‌جات، مبنای محاسبه و گنجاندن اقلام، موجود بودن قیمت هر قلم کالا در هر دو تاریخ (هفته سوم خرداد ۹۰ و هفته اول مرداد ۹۰) و وجود آن در آرشیو خبرگزاری‌ها بوده است.

افزایش قیمت‌ها به کدام سو؟


در سوم تیرماه ۱۳۸۴، محمود احمدی‌نژاد با شعار گسترش عدالت، ایجاد تحولات ساختاری در اقتصاد کشور به قصد اصلاح آن، حمایت از مستضعفان و. . . روی کار آمد. هنوز آن مصاحبه معروف دکتر محمود احمدی‌نژاد، که آن روزها مثل امروز شناخته شده نبود در گوش بسیاری از ما زنگ می‌زند: «یعنی مشکل کشور ما، شکل موی جوان‌هاست؟ یعنی مشکل مردم ما اینه؟ جوان هر طور که می‌خواهد موی خود را بزند، به من و شما چه ربطی دارد؟ دولت باید بیاید و اقتصاد را سامان بدهد. . . » و چه سامانی. . .
در این دوران هر چه واردات خودروهای لوکس، روز به روز افزایش یافت، به همان اندازه هم قیمت مواد غذایی ، کرایه وسایل نقلیه عمومی و. . . رشد کرد. حسب قاعده، ماشین‌های ۲۰۰ میلیون تومانی را قشر مستضعف مصرف نمی‌کنند، مستضعفان هستند و گرانی ۷۰ تا ۱۰۰ درصدی کرایه اتوبوس و چند برابر شدن قیمت نان.
از قدیم سیب زمینی، نان و ماست یا تخم مرغ، طعام فرودست‌ترین اقشار جامعه بوده و جالب است که در دولت حامی مستضعفان، نان چند برابر شده، سیب‌زمینی ۲۰۸ درصد و ماست باز ۱۱۳ درصد و تخم مرغ هم که ۳۰۷ درصد افزایش قیمت داشته‌اند.
مردم آن روزها که یک شانه تخم مرغ به قیمت ۱۴۰۰ تومان می‌خریدند را دیگر تقریبا فراموش کردند. امروز هر شانه تخم مرغ بیش از ۵۵۰۰ تومان قیمت دارد. روزگاری در همین تهران، قیمت بربری ۵۰ تومان بود؛ ۵۰ تومانی که مردم تصور می‌کردند، خیلی گران شده… اما آمدن آقای احمدی‌نژاد و اصلاحات اقتصادی دولت ایشان، اگر در نگاه صاحب‌نظران محل نقد باشد، لااقل یک حسن داشت، مردم فهمیدند «از این هم گران‌تر می‌شود» و اتفاقا، در دوره کسی که شعار فرهنگی می‌دهد چنین چیزی رخ نداد، افزایش قیمت‌های ۴۰۰ درصدی، در دوران این دولت اتفاق افتاده است.

منابع:

  • متوسط قیمت خرده‌فروشی مواد خوراکی در تهران، خبرگزاری فارس، مورخ ۹/۵/۱۳۸۴، کد خبر: ۸۴۰۵۰۹۰۲۸۷
  • گزارش متوسط قیمت خرده فروشی برخی از مواد خوراکی در تهران، اداره آمار بانک مرکزی، هفته‌های چهارگانه خرداد سال‌های: ۱۳۸۷، ۱۳۸۸، ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰٫

——————–

این گزارش در روزنامه اعتماد، مورخ هشتم تیرماه ۹۰، در صفحه ۴ منتشر شد

در نیروی کار هم کمبود داریم

۶ تیر ۱۳۹۰ بدون دیدگاه

محمود احمدی نژاد در تابستان سال ۱۳۸۴، با شعار گسترش عدال و مهر ورزی آمد. او بود و سخنرانی های اتشین در دفاع از حقوق مستضعفان. کارگران و قشر آسیب پذیر جامعه با نگاه پرامید به او نگاه می کردند، تا او در باب لزوم گسترش عدالت برایشان سخنرانی کند.

از کوتاه کردن دست مافیای نفت و ثروت بگوید و قول برخورد با مفاسد اقتصادی بدهد. کارگران به او دلبستند، اما چه شد؟ کارشناسان اقتصادی همگی می گویند در کشوری مثل ایران با اقتصاد نفتی، واردات یعنی سم.  بازرگانان در دولت احمدی نژاد تا توانستند واردات کردند، انواع و اقسام کالاهای مصرفی، از کیف و کفش گرفته تا خیار و موز… همه چیز وارداتی شد.

سیاستگذاران اقتصادی دولت برآن بودند که با واردات گوشت از امریکای لاتین، قیمت گوشت داخلی را برای شهرنشینان پایین نگهدارند. در ماه رمضان گوشت وارد می کردند و شب عید، نارنگی و مرکبات، تا قیمت ها در بازار داخلی پایین بماند.

پرتقال شهسوار هم روی دست باغدار شمالی ماند، کمر برنج ایرانی با برنج هندی شکست و زمین داران دیگر پولی برای استخدام کارگر نداشتند.

حتما شما هم افزایش واردات از پرچم کشورمان تا عسل را مشاهده کردید، ما فضولات دام هم در این دوران وارد کردیم(که اسناد آن هم موجود است)به هر تقدیر، احمدی نژاد طی تنها ۶ سال تکیه بر صندلی ریاست هیات دولت، توانسته واردات ایران را بیش از ۹۸ و نیم درصد و نزدیک به ۱۰۰ درصد در مقایسه با دولت ۸ ساله خاتمی افزایش دهد.

این رشد حتی در دولت هاشمی رفسنجانی که معتقد به اقتصاد آزاد بوده و همواره از سوی هواداران دولت به افزایش تجمل گرایی متهم می شود نیز مشاهده نشده، در واقع دولتی آنچنان معتقد به اقتصاد آزاد پس از دولتی به شدت چپ(از نظر اقتصادی) تنها ۵۰ درصد رشد واردات داشته، این در حالیست که احمدی نژاد معتقد به جلوگیری از مصرف گرایی و مقابله با امپریالیسم و… در شش سال ریاست دولت واردات را نزدیک به ۱۰۰ درصد افزایش داده است.نفت ۱۰۰ دلاری صادر کردیم و کالای چینی وارد کردیم.

ارزش واردات درکمتر از ۶ سال از دولت احمدی نژاد برابر ۳۰۴۶۰۷ میلیون دلار است که تقریبا دو برابر تمام ۸ سال دولت خاتمی، دو و نیم برابر دولت هاشمی و سه برابر دولت موسوی است.واردات طی این ۶ سال به جز کاهش جزئی سال ۱۳۸۸، همواره رشد داشته است. در سال ۱۳۸۴، واردات به کشورمان با حدود ۱۱ درصد افزایش به ۳۹۲۴۷ میلیون دلار می رسد.در سال ۱۳۸۵ واردات حدود ۶ درصد رشد دارد و به ۴۱۷۲۲ میرسد. در سال ۱۳۸۶، شاهد بیشترین رشد سالانه در دولت عدالت محور هستیم و با ۱۶ درصد افزایش، ارزش واردات به کشورمان به ۴۸۴۳۸ میلیون دلار می رسد.در سال ۱۳۸۷، با ۱۵ و نیم درصد افزایش، ارزش وارداتمان به ۵۶۰۴۲ میلیون دلار می رسد . در سال ۱۳۸۸، نوبت به دومین دور ریاست احمدی نژاد می رسد، در این سال واردات کاهش جزئی ۲ درصدی دارد تا به ۵۴۷۹۲ میلیون دلار برسد، اما از فروردین تا اسفند ۱۳۸۹، این کاهش به خوبی جبران می شود و در این ماه، حدود ۱۶ و نیم درصد افزایش داشته تا به ۶۴۳۶۴ میلیون دلار برسد.

نیمه پنهان واردات

همه نگاه ها معمولا به واردات کالاست. تاثیر های غیر مستقیم واردات کالا به بازار کار مورد بررسی قرار می گیرد. قاعدتا وقتی کفش چینی وارد شود، کارگر ایران بیکار خواهد شد، اما نه به طور مستقیم، بلکه این اتفاق غیر مستقیم خواهد افتاد.

آمارهایی نیمه و نصفه که در دولت احمدی نژاد شیر ارایه آن تقریبا بسته شده حکایت از واقعه دردناک دیگری دارند. واردات بیش از ۸۵ میلیارد و ۱۵۶ میلیون دلار خدمات در دوران دولت مهروز دکتر احمدی نژاد، موضوعیست که زیاد در رسانه ها به آن پرداخته نشده است.

این رقم با دلار بانکی چیزی برابر ۹۷ هزار و ۵۰۴ میلیارد و ۷۸ میلیون تومان است. که این رقم برابر  ارزش حقوق ۳۰۰ هزار تومانی ۳۲۵میلیون کارگر ایرانی است.

بانک مرکزی و گمرک جمهوری اسلامی اییران، چیزی در مورد جزئیات این واردات اعلام نکردند و ابعاد این موضوع هنوز برای رسانه ها روشن نشده است، با این حال به نظر می رسد موضوع، موضوع زیاد ساده ای نیست.

nemodar

برای دیدن تصویر در ابعاد واقعی روی آن کلیک کنید

1384

در سال ۱۳۸۴ احمدی نژاد روی کار آمد، در این سال مجموعا ۳۹۲۴۷ میلیون دلار کالا به کشور وارد شد که در مقایسه با سال قبل حدود ۱۱ درصد رشد داشته است. در این سال، ارزش واردات خدمات ایران برابر ۱۰۸۴۰٫۱ میلیون دلار بوده که در مقایسه با سال قبل ۶٫۸۷ درصد رشد نشان می دهد.

۱۳۸۵

در سال ۱۳۸۵، واردات کالای احمدی نژاد با ۶٫۳ درصد رشد به ۴۱۷۲۲٫۶ میلیون دلار می رسد. واردات خدمات اما رشد به مراتب بیشتری دارد، در این سال ارزش واردات خدمات حدود ۱۱۸۸۰٫۸ میلیون دلار بوده که در مقایسه با سال قبل، ۹٫۶ درصد رشد داشته است.

۱۳۸۶

در سال ۱۳۸۶، واردات کالا حدودا ۱۵ درصد و واردات خدمات حدودا ۳۰ درصد رشد داشته است. ۳۰ درصد رشد واردات خدمات در دوران احمدی نژاد یعنی بالاترین نرخ رشد واردات خدمات به کشور.

در این سال با ۱۶ درصد افزایش، ارزش واردات کالا به کشور به ۴۸۴۳۸٫۸ میلیون دلار می رسد و در مقابل، با بیش از ۲۹ درصد افزایش، واردات خدمات به رقم بی سابقه ۱۵۳۵۷٫۴ میلیون دلار می رسد.

۱۳۸۷

بازهم رشد ارزش واردات خدمات، از ارزش واردات کالا بیشتر است. در سال پایانی دولت اول محمود احمدی نژاد، ارزش کل کالای وارداتی به کشور با بیش از ۱۵ درصد افزایش به  ۵۶۰۴۲ میلیون دلار می رسد، در مقابل رشد واردات خدمات حدود ۱۶ و نیم درصد است، در این سال ارزش کل خدمات واررداتی به کشور برابر ۱۷۸۸۵٫۱ میلیون دلار است.

۱۳۸۸

اولین سال کار دولت دهم است، در این سال مجموعه اقتصادی دولت تلتاش می کند تا واردات را به حداقل برساند تا بلکه پاسخگوی انتقادات باشد. با کاهش حدود ۲۲ درصدی واردات کالا نیز، نسبتا به نتیجه مطلوب دست میابد، اما این کاهش در مورد خدمات رخ نمی دهد.

خدمات چون گذشته، رشد دارد با نزدیک به یک درصد افزایش، واردات خدمات در این سال به ۱۸۰۷۰ میلیون دلار می رسد.

۱۳۸۹

اگرچه در تابستان سال ۹۰ هستیم، اما به لطف آمارهای قطره چکانی دولت، هنوز آمار کامل سال ۱۳۸۹ منتشر نشده است. واردات کالا  تا اسفند سال ۱۳۸۹، با حدود ۱۶ و نیم درصد رشد به ۶۴۳۶۴ میلیون دلار رسید و در مقابل، ارزش واردات خدمات در شش ماهه اول سال ۱۳۸۹، برابر ۱۱۱۲۳میلیون دلار است.

حالا که آماری از سوی مراجع رسمی و مسئول منتشر نمی شود، باید بر اساس حدس و گمان موضوع را بررسی کرد. بر این اساس اگر در خوشبینانه ترین حالت، واردات در شش ماهه دوم سال ۱۳۸۹ را برابر شش ماهه اول بدانیم، یعنی ارزش واردات در سال ۱۳۸۹ برابر ۲۲۲۴۶ میلیون دلار است.

این رقم یعنی رشد ۲۳ درصدی ارزش واردات خدمات در سال ۱۳۸۹ و هنوز آمار سال ۱۳۹۰ منتشر نشده است.

نتیجه

آمار و ارقام واردات خدمات، اگر مهم تر و تاسف آور تر از آمار و ارقام واردات کالا به کشور نباشند، به همان میزان تاسف بارند، با این حال رسانه ها توجه زیادی به این امر ندارند.

بزرگی این موضوع زمانی مشخص می شود که آن را با دوره های قبل مقایسه کنیم، از آنجا که این ارقام بر حسب دلار هستند و ارزش دلار در بازار های جهانی مثل تومان مدام در حال تغییر نیست، بنابراین می توان فضای منطقی بدست داد.

واردات بیش از ۲۰ هزار میلیون دلاری خدمات در حال حاضر در حالیست که در سال ۱۳۷۶، ارزش کل واردات خدمات تنها ۳ هزار میلیون دلار بوده است.

این یعنی واردات خدمات در سال ۱۳۸۶، در مقایسه با ده سال قبل، یعنی سال ۱۳۷۶، حدودا ۴۰۸ درصد رشد داشته است. با توجه به نرخ واقعی بیکاری در جامعه امروز و جامعه جوان، به نظر می رسسد دولتی که ادعای صدور علم به جهان و … را دارد، لااقل باید نیاز خود به خدمات را برطرف سازد.

در کشور ما به نظظر نمی رسسد با توجه به جامعه جوانف ببه نیروی کار ساده نیاز چندانی وجود داشته باشد، به بیانی زمانی که در تهران، جوانانی با تحصیلات لیسانس در حال مسافر کشی هستند، ایا نیازی به کارگر ساده خارجی هست؟

از آنجا که اکثر کارگران ساده در اییران افغانی های قاچاقی هستند، به نظر نمی رسد حضور ایشان در ایران در آمارهای رسمی نمود چندانی داشته باشد. هر چند جزئیات این واردات خدمات اعلام نشده است، اما احتمالا این ارزش واردات، ربطی به نیروی کار ساده ندارد و مربوط به نیروهای کار تخصصی می شود.

حال سوال اینجاست اگر نیروی کار متخصص با این حجم مورد نیاز کشور است، پس دانشگاه های ما طی ۶ .و نیم سال فعالیت دولت مهرورز که بیش از تمام دولت های قبلی ادعای تولید علم و تربیت متخصص داشته است، دانشگاه ها چه کار کردند که کشور تا این اندازه ه نیروی متخصص خارجی نیاز دارد؟

با توجه به حجم انبوه سوالات مطرح شده که همگی به جهت عدم ارایه آمار تفکیک شده و دقیق توسط مسئولان ذیربط و نهادهای مربوطه است، به نظر می رسد شفاف سازی دولت در زمینه این آمارها می تواند بخش عمده ای از این ابهامات را برطرف نماید.

جای آن دارد که نهادهای مربوطه توضیح دهند این ارزش واردات، از کجا و در چه موضوعی به کشور وارد شده است و ایا نمی شده در ایین زمینه ها از متخصصان داخلی که اینک در فکر گام نهادن به عرصه فضا و ماهواره هستند استفاده کرد؟

khadamat

برای دیدن جدول در ابعاد واقعی روی آن کلیک کنید

ما در ایران پزشک و مهندس بیکار کم نداریم، اگر به آزانس های اتوموبیل کرایه سری بزنید، جوانان پر شماری را خواهید دید که با مدارک لیسانسس و بعضا بالاتر، مشغول مسافر کشی هستند،  در بازار کار ایران، کم نیستند جوانانی که با تخصص در زمینه هایی جز تخصص خود فعالیت میکنند و البته، تقریبا همه آنان از دانشگاه های معتبر داخلی مدرک گرفتند. اگر در ایران نیروی تحصیل کرده .وجود نداشت، واردات خدمات و نیروی متخصص توجیه داشت، اما با این وضع، دقیقا چه لزومی به واردات خدمات وجود دارد؟ نیروهایی متخصص داخلی اگر توانایی لازم را ندارند، یعنی مسئ.ولان دستگاه های مربوط به آموزش کار خود را درست انجام ندادند، اگر به نیروی کار ساده هم نیاز باشد، باز هم لیسانسه های کشور از شدت بیکاری، امروز حاضرند کارهای ساده هم انجام بدهند و در این زمینه هم نیازی نیست.

متاسفانه یا خوشبختانه، اینها و آمار و ارقام هستند و در اینجا، نمی توان با سخنرانی اتشین کاری کرد و تنها راه، شفاف سازی است.

————————

این مطلب در روزنامه اعتماد مورخ  ۵ تیرماه ۹۰/ در صفحه ۴ منتر شد