Amir Hadi Anvari Personal Weblog

نگاهی به سخنرانی حاشیه ساز رحیم پور ازغدی در آستانه ۱۳ آبان

«اکنون که من حاضرم ، بعض نسبتهای بی واقعیت به من داده می شود وممکن است پس از من در حجم آن افزوده شود؛ لهذا عرض می کنم آنچه به من نسبت داده شده یا می شود مورد تصدیق نیست ، مگر آنکه صدای من یا خط وامضای من باشد، با تصدیق کارشناسان ؛ یا در سیمای جمهوری اسلامی چیزی گفته باشم.»

این اولین تذکر حضرت امام(ره) است که در ذیل وصیت نامه معروف ۹۲ صفحه ای خودشان به آن اشاره کرده اند. ظاهرا تذکر مزبور در روزگار حاضر باید بیشتر مورد ذکر علاقمندان  سیره ایشان قرار بگیرد.

از قرار معلوم روزهایی رسیده است، که بیش از یادآوری متن صحیفه نور یا صحیفه امام(ره) که تماما بر اساس نوارها و مستندات جمع آوری شدند ـ که حسب قاعده و تذکر فوق می بایست بیشتر مورد استناد قرار بگیرند ـ به تفاسیر بعضا نزدیک به رای راوی و جناح مربوطه پرداخته می شود. جالب آنکه مستمعین برخی از چنین سخنرانی هایی که قاعدتا باید لااقل چیزهایی از وصیت و صحیفه حضرت امام(ره) را از نظر گذرانده باشند نیز در برابر این سخنان واکنشی از خویش نشان نمی دهند!(مثال آنکه راوی نقل می کند امام(ره) توصیه کرده اند دانشجویان در بیانیه خود فلان بند را که در ادامه می آید اضافه کنید، این گفتار بنا بر کدام سند نقل شده است؟)

از آن جمله می توان به تفسیر “استاد” حسن رحیم پور ازغدی فرزند حیدر رحیم پور ازغدی(عضو سابق نهضت آزادی) (۱ )در شب های اخیر از صحیفه امام(ره) و سیره آن حضرت نام برد. پدر و پسری که در ماه های اخیر بیشتر در جراید نامشان توجه مخاطبان را جلب می کند.

چه؛ رحیم پور پدر که سال ها از او مصاحبه یا مقاله ای مفصل به چاپ نرسیده بود تنها از اول امسال تاکنون مصاحبه هایی را با سایت های حامی دولت امثال رجا نیوز انجام داده است(بعضا این مصاحبه ها در سایت های دیگر تکرار شدند) و رحیم پور پسر نیز، تنها در دو ماه اخیر بیش از ۱۸ مورد سخنرانی و مقاله را فقط در روزنامه ها حامی دولت(کیهان و رسالت) انجام داده است. (۲)

سخنرانی پر حاشیه ۲۰-۳۰ نفره

اما مجموعه سخنان رحیم پور پسر که این شب ها دوباره از سیما پخش شدند و ظاهرا قرار است بازهم تکرار شود حاشیه هایی به دنبال داشته، خاصه آنکه رحیم پور ازغدی در سخنان مفصلی که در تاریخ ۱۴ شهریور منتشر شد، به دفاع جامع از محمود احمدی ن‍ژاد و تخطئه رغبای او در انتخابات دهم پرداخت (به نقل از روزنامه رسالت، صفحه اول  شماره ۶۷۹۵، ذیل عنوان «رحیم پور ازغدی در مراسم افطاری جامعه اسلامی مهندسین:انتخابات اخیر بسیاری از صف بندی ها را به هم ریخت» محل سخنرانی دانشگاه امام صادق) حال کنار گذاشتن این دو(دفاعیات ازغدی از احمدی نژاد، تخطئه رغبای او در انتخابات و تفسیر خاص وی از سیره و آراء حضرت امام(ره) در شب های گذشته)  کنار یکدیگر می تواند این مهم را به ذهن متبادر کند که راوی سوگیری هایی را ـ بخوانید خدای ناکرده ـ در سخنان خود داشته است. اقدام سوال برانگیز سیما نیز در تاریخ زیر نویس شده برای سخنرانی، حضور سه دوربین تلویزیونی در سخنرانیی که مستمعین زیادی نیز نداشته است و تکرار مکرر یک سخنرانی در سیما و حذف مکرر سخنان و مونتاژ های ناشیانه که از صدای محیط پیداست و…. همگی بهانه هایی به ذهن می دهند که مبادا پشت این جعبه جادو اخباری در جریان باشد.

 در سخنرانی مورد ذکر که این شبها منتشر می شود، اول محل بحث،  تاریخ سخنرانی است. سیما در پخش اولیه آن زمان سخنرانی را آبانماه سال ۸۶(دوسال قبل) ذکر کرده بود، حال اینکه سایت آینده نیوز خبر داد این سخنرانی در آبانماه امسال انجام شده است(نکته ایکه انتشار سخنان در جراید حامی دولت و سایت جماران نیز گواه آن است) و بخش هایی از آن نیز حذف شده است. اما بعدا مشخص نشد ذکر تاریخ غلط، تعمدا بوده یا سهوی، و اگر، عمدی در کار بوده چه هدفی دنبال می شده است. چراکه بررسی آراء حضرت امام(ره) در سخنرانی مذکور به شکلی گزینشی بود که به نظر می آمد حوادث و اشخاص خاصی را در دوران حاضر نشانه رفته است.

وانگهی؛ سانسور های مکرر که برای هر بیننده غیر حرفه ای هم مشخص بود مساله را قابل تامل تر کرد نکته دیگر در این سخنرانی که مجموع مستمعینش از قرار کمتر از ۳۰ نفر بوده اند(البته در پخش تلویوزنی آن تعداد مستمعین مشخص نیست) مرز بین بیانات و آراء حضرت امام(ره) و تفاسیر آقای رحیم پور به خوبی مشخص نیست. بعضا قسمت هایی هم از بیانات حضرت امام(ره) نصفه و نیمه یا گزینشی خوانده می شود که اگر کسی یکبار صحیفه حضرت امام(ره) را از نظر گذرانده باشد به خوبی متوجه این تناقض آشکار می شود.

تاکید روی نامه ۸ سال بعد و بی اهمیتی به سخنرانی دو روز بعد

فی المثل آقای ازغدی در سخنان خود آنجا که امام(ره) در تخطئه سخت نهضت آزادی در پاسخ به «نامه» ( به تاریخ ۳۰ بهمن ۶۶، هشت سال بعد از استعفای مهندس بازرگان در نیمه آبان ۵۸ آن هم، نه در یک سخنرانی عمومی که در پاسخ به یک نامه)محتشمی وزیر کشور در اواخر صحیفه می پردازند را بسیار با تاکید مورد توجه مستمعین خود قرار می دهد، آنجا که امام(ره) در جواب محتشمی به تشریح آسیب های نهضت آزادی برای کشور می پردازند.

اما آنجا که حضرت امام(ره)در صحیفه به طرز کاملا گویا جهت خاموش کردن تفرقه ها در یک «سخنرانی عمومی» در جمع دانشجویان، دو روز پس از استعفای مهندس بازرگان در جمع «دانشجویان» به ایراد سخنرانی پرداخته اند را زیاد مورد توجه قرار نداده است. سخنانی که می تواند توجه به شرایط را در نگاه حضرت امام(ره) به خوبی نمایان می کند.

این سخنرانی که قاعدتا در شرایط ملتهب (به خصوص در بین دانشجویان و تحصیل کردگان) پس از استعفای بازرگان صورت پذیرفته است، حضرت امام(ره) اینگونه از بازرگان یاد می کنند:

«….در همین قضیه دیشب به ما اطلاع دادند که زمزمه است در تبریز و در تهران و در بعضی جاهای دیگر که یک تظاهراتی بکنند برای پشتیبانی از آقای مهندس بازرگان . خوب همین قضیه دخالت نظامی ابدا مطرح نیست ؛ دخالتهای توطئه گری . اینطوری ؛ یعنی از قوای خود ما استفاده می کنند. قوه خودشان را از آن استفاده نمی کنند. در این ممالک از قوای خود ما استفاده می کنند. خوب ، شما کردستان را ببینید که اینها از چه استفاده می کنند.یک نفر سرباز امریکایی نمی آید آنجا یک کاری بکند. آنها با شیطنت استفاده می کننداز خود این افرادی که یا وابسته هستند به آنها یا اعوجاج دارند. آن وقت ، این دست دومیها که اعوجاج دارند، از ساده دلی بعضی از کردها استفاده می کنند، آنها خواستند – حالا نمی دانم موفق بشوند یا نه . خواستند که یک همچو چیزی درست بکنند، بعد کم کم این را بکشانندش به یک جایی که مثلا سفارت عراق هست بریزندبشکنند. سفارت – فرض کنید که – افغانستان هست ، بریزند بشکنند که مملکت ایران رامواجه کنند با همه ممالک . آن شیاطین یک همچو نقشه هایی دارند. جوانهای ما بایدبیدار بشوند که تحت تاثیر اینها واقع نشوند. اینها که می گویند تظاهر بکنید. مگر آقای بازرگان با شورای انقلاب مخالفتی دارند؟ اینها همه یک باب است . منتها آقای بازرگان یک قدری خسته شده بودند. یک قدری – عرض کنم – عذرهایی داشتند و گفتند که حالامن کنار باشم . لکن نه این است که حالا ایشان که کنار هست ، دیگر آقای بازرگان دخالتی در امور ندارد. ایشان یکی از آن اشخاصی است که مورد احترام همه است . خیال نکنندکه یک بی احترامی به ایشان شده است . نخیر، مورد احترام است . و برای خاطر یک امری که ملت هم قبول دارند، نیفتند توی خیابانها راه بیندازند یک چیزی که آنها که می خواهند یک بازی درست کنند. یک وقت یکی را بزنند بکشند. یک دو تا شعار از، -شما اگر یادتان باشد، من نبودم اینجا، لکن برای من نقل می کردند – این دستجاتی که درقم آن وقت به ضد رژیم سابق شعار می دادند، اینها شعار آرام می دادند، یک دفعه می دیدند که از اینجا یک کسی یک چیزی انداخت ، یک شیشه ای را شکست ، یک بانکی را شکست ، یک جایی را خراب کرد، گاهی یک آدمی را کشت ، می ریختند به جان هم ، یک کشتاری پیدا می شد زیاد. آنها روی حساب ، همیشه روی نقشه حساب می کنند و اینطور کارها را می کنند.»(جلد دهم، ص: ۵۱۷ و۵۱۸)

چنانکه مشاهده می شود در این بیانات، که دو روز بعد از استعفای مهندس بازرگان حضرت امام(ره) نه چون نامه ای که در جواب محتشمی (۸ سال بعد و فروکش کردن التهابات جامعه)نوشته اند، بلکه در شرایط آن روزگار با هوشمندی متذکر شان بازرگان می شوند. اما مشخص نیست چه اصراری است که در شرایط ملتهب پس از انتخابات فعلی، آقای رحیم پور ازغدی اینقدر روی جنبه های سلبی بیانات حضرت امام(ره) تاکید داشته باشند. در حالی که در سخنرانی های عمومی حضرت امام(ره) پس از استعفای مهندس بازرگان لحنی که در نامه اواخر سال ۶۶ به چشم می خورد زیاد ملموس نیست و بیشتر در جهت آرام کردن شرایط گام برداشته اند. هوشمندیی که شاید در دوران مورد ذکر توانست التهابات جامعه را به خوبی کنترل کند. یادآور می شود که در سخنرانی مزبور که از سیما پخش شد نیز در مجال بین مونتاژ های پی در پی ظاهرا ازغدی اشاره کوتاهی هم به این سخنرانی معروف داشته، اما تاکید اصلی وی بر نامه محتشمی و نامه آقای منتظری بود.

تحریف سوال برانگیز و بدون توضیح در صداوسیما

شب ۱۵ آبانماه شبکه اول سیما که همچون هر هفته سخنان استادحسن رحیم‌پورازغدی را پخش می‌کند، سخنرانی وی در سه شنبه گذشته (۱۲ آبان ۸۸) را پخش نمود، اما تاریخ سخنرانی را که چندبار هم زیرنویس شد، ۱۳ آبان ۸۶ اعلام کرد.«آینده» منتشر کننده این خبر در این باره می نویسد: مشخص نیست این اقدام امری سهوی بوده یا تعمداً برای حفظ وجهه رحیم‌پور ازغدی انجام شده است.جالب آن که با وجود درج تاریخ ۱۳ آبان ۸۶ با این‌که تاریخ ایراد سخنرانی در پایین صفحه تلویزیون، سخنران در قسمتی از بحث به ذکر خاطره‌ای از آیت‌ا… توسلی می‌پردازد و ایشان را مرحوم خطاب می‌کند، در حالی‌که ایشان حدود سه ماه بعد از ۱۳ آبان ۸۶ در ۲۶ بهمن ۸۶ فوت نموده‌اند!

بخش زیادی از جملات گزینش شده توسط آقای ازغدی که بدون اشاره به زمان ایراد آن توسط امام (ره) بازگو شد، مربوط به سخنرانی ۱۱ تیر ماه سال ۶۰، یعنی دقیقاً پس از روشن شدن خیانت بنی‌صدر و جنایت تروریست‌های مجاهدین خلق در ماجرای هفتم تیر،‌ ترور شهید بهشتی و ۷۲ تن و ترور حضرت آیت‌الله خامنه‌ای علیه کسانی که علناً دست به اسلحه برده‌اند بوده و استفاده از این سخنان در شرایط کنونی برای تطبیق مسائل دیگر منطقی نیست.

جالب آن‌که رحیم‌پور ازغدی در همین سخنرانی به نقل از یک فرد نامعلوم مدعی می شود وقتی دانشجویان پیرو خط امام و فاتحان لانه جاسوسی بیانیه خود را قبل از انتشار به امام(ره) نشان دادند، ایشان این جمله را اضافه کردند که دور تا دور سفارت را مین‌گذاری کرده‌ایم و اگر کاری کنید، گروگان‌ها کشته خواهند شد؛ امری که صحت نسبت دادن آن به امام امت، جای بررسی دارد.

در پایان این سایت استدلال می کند: احتمالاً برای جلوگیری از متهم شدن آقای ازغدی به جهت‌گیری و سوگیری در شرایط اخیر، تاریخ این سخنرانی سال ۸۶ درج شده بود، حال آن‌که سخرانی درست در ۱۲ آبان ۸۸ ایراد شده است.

امام(ره) و بازرگان

در اینکه دولت مهندس بازرگان و امام(ره) با یکدیگر بنابراسناد موجود و معتبر(منظور اسنادی است که توسط مرکز نشر اثار امام ره) منتشر شده اند) قرابت چندانی وجود نداشته است شکی نیست که در خود صحیفه هم آمده است و خود مهندس بازرگان هم به این مهم ازعان داشتند. تاکید آقای رحیم پور به یک نمونه از آن هم اشاره و نقل قول مستقیم و غیر مستقیم قابل توجه است و اینکه تا این حد روی بحث پشیمانی امام از پذیرش کسانی مثل آقای منتظری و آقای بازرگان تاکید می کند. طوری که خدای ناخواسته معانی دیگری را در تضاد با آن تصور از امام به ذهن مخاطب می رساند که امام تحت شرایطی امری یا کسی را پذیرفتند.

متن صحیفه به خوبی گویاست! در بررسی صحفه امام(ره) مشخص می شود که مواضع حضرت امام(ره) تا اواسط جلد دهم این صحیفه که مربوط به قبل از اسعتفای آقای بازرگان و واقعه تسخیر لانه جاسوسی است مثبت بوده است. حتی امام(ره) در اواخر عمر پر برکت خویش نیز به کررات بر حفظ احترام و حرمت آقای بازرگانی و سالم بودن شخصیت ایشان(بدون در نظر گرفتن خط و ربط نزدیکان) تاکید داشته اند. بیان دیدگاه های حضرت امام(ره) آنقدر واضح و گویا هست که به تنهایی و بدون تفاسیر آقای ازغدی به خوبی برای مخاطب ایرانی نشانه نوع نگاه ایشان به مسائل سیاسی باشد. 

اینکه امام(ره) نسبت به مهندس مهدی بازرگان و دولت موقت چه نگاهی ـ پیش، به هنگام و پس از استعفای مهندس بازرگان ـ داشتند برای همه کسانی که در ایران زندگی می کنند، به خصوص پس از پاسخ نامه معروف محتشمی به امام(ره) و نظر ایشان نسبت به نهضت آزادی واضح است. اما گزینش سخنان امام(ره) از صحیفه بدون هچ مبنایی و تفسیر و ارتباط دادن آن به شرایط فعلی قابل تامل است.

در مطالعه صحیفه نور و صحیفه امام(ره) اولین نکته ای که توجه هر خواننده را جلب می کند تلقی حضرت امام(ره) نسبت به مهندس مهدی بازرگان است. بازرگان که در سال های آخر عمر امام (ره) گوشه نشین شده بود، روزگاری پیش و پس از پیروزی انقلاب مورد توجه خاص امام(ره) قرار داشت. به همین دلیل است که مخاطب صحیفه نور اگر این مجموعه را از جلد اول شروع به خواندن کند و اطلاعی از شرایط دوران مورد بحث نداشته باشد، از تعاریف امام(ره) نسبت به بازرگان ـ با توجه به وقایع پس از تسخیر سفارت آمریکا ـ شاید حیرت زده شود.

حضرت امام(ره) در مجموع حدود ۳۸ تا ۴۰ بار (طبق آنچه در صحیفه نقل شده است) بازرگان را مورد اشاره قرار داده اند. جلد و شماره صفحه، همچنین موضوعات اشارات ایشان نسبت به مهندس بازرگان را در جدول مقابل مشاهده می کند. در مجموع به جز ۵  تا۸  مورد(مستقیم و اکثرا غیر مستقیم) در تمام صحیفه امام(ره) نسبت به مهندس بازرگان موضع منفی اتخاذ نکردند. با این حال ظاهرا آقای اذغدی همان ۵تا۸ مورد را از بین ۳۸-۴۰ نمونه، مورد توجه قرار داده است. در تمام سخنرانی آقای ازغدی  غالبا طوری به مخاطب القا می شود که نهضت آزادی برابر با مهندس بازرگان قرار گیرد، در حالی که مشخصا آقای بازرگان  به  استناد حکم حضرت امام که « جنابعالی را بدون در نظر گرفتن روابط حزبی و بستگی به گروهی خاص ،مامور تشکیل دولت موقت می نمایم » (جلد ششم، صفحه ۵۴) خود حضرت امام این دو(یعنی نقش حزبی و شخصیت بازرگان را) به خوبی از هم تفکیک نموده اند. چنانکه در جلد اول: ص۲۶۱و۲۶۲، جلد پنجم ص: ۳۰۲و۳۰۳،جلد ششم ص: ۵۶ تا۶۱ و… نیز آمده است حضرت امام شناخت دقیقی را به شهادت صحیفه نور از بازرگان داشته اند. در جلسه معارفه وی فرمودند: « چون جناب آقای مهندس مهدی بازرگان را سالهای طولانی است ازنزدیک می شناسم و یک مردی است صالح ، متدین ، عقیده مند به دیانت و امین و ملی وبدون گرایش به یک شیئی که برخلاف مقررات شرعی است »  اما همچنان که خودشان نیز در وصیت نامه ازعان فرمودند، این نظر بنابرشرایط روز ـ می توانسته ـ تغییر کرده باشد. (۳)

اظهار نظرهای حضرت امام(ره) در خصوص مهندس بازرگان

ماجرای میناچی

این تمام ماجرا نیست، در نشستی دیگر نیز که مشروح آن در روزنامه دولتی ایران صفحه ۵ در دوازدهم آبانماه سال جاری، یک روز قبل از ۱۳ آبان  به چاپ رسیده است، رحیم پور ازغدی بدون ذکر منبعی(نظیر حکم دادگاه) میناچی و سایر اعضای کابینه دولت موقت را متهم به ارتباطات سوال برانگیز با سازمان امنیت آمریکا طبق اسناد بدست آمده در لانه جاسوسی می کند. این در حالیست که بر اساس نظر شعبه ۲۱ دادگاه انقلاب در سال ۷۳ اصولا وی از این اتهام تبرئه شده است. در حکم دادگاه(به کلاسه م/۵۸/۲۷۲۹) آمده است:

«در خصوص اتهام آقای دکتر ناصر میناچی مقدم … دائر بر ارتباط با سفارت آمریکا(جاسوسی) در جریان مبارزات و پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ با توجه بهاسناد افشا شده توسط دانشجویان خط امام(ره) با در نظر گرفتن دفاعیات موجه متهم و تائید ارتباط نامبرده توسط شخصیت های بارز انقلاب اسلامی که اظهار داشته اند ارتباط ایشان با سفارت با اطلاع این افراد بوده است دادگاه با احراز عدم وقوع بزه با استناد به اصل برائت رای بر برائت مشارالیه صادر می نماید.»

ناصر میناچی بنیان گذار و مدیر فعلی حسینه ارشاد،  وزیر دولت موقت بوده است که در مقطعی متهم به ارتباط با آمریکایی ها شد، اما پس از انجام تحقیقات لازم، نهایتا در سال ۷۳ ایشان از این اتهام تبرئه شد، البته پیش از آن نیز شهید قدوسی نیز در مصاحبه ای این اتهام را علیه میناچی رد کرده بود و حتی پرونده وکالت مینا چی نیز دوباره به جریان افتاد. با این حال رحیم پور ازغدی در نشست و سخنرانی خود مدعی شده است مینا چی نیز یکی از کسانی بوده که با آمریکایی ها روابط خاصی داشته است!

گفتنی است رحیم پور ازغدی پیش از این نیز علیه کسان دیگری در سخنرانی های خود موضع گیری کرده بوده است. از جمله انکه در خصوص مدارک و تحصیلات شریعتی اتهاماتی را به وی وارد کرده بوده است و در مقاطعی دیگر نیز سایر اعضای دولت موقت و … را به چالش کشیده بود. اما عموما اشخاص مورد اتهام تمایلی به پاسخگویی به اذغدی را ندارند.

اما در شرایط حساس فعلی، بررسی گزینشی صحیفه حضرت امام(ره) که اصولا با توجه به موضوع و محتوای آن در سخنرانی های کوتاه اصولا قابل بحث به نظر نمی سرد، آن هم با گزینش قسمت هایی از سخنرانی، نبود متن کامل سخنرانی(حتی در سایت رحیم پور اذغدی) در غیاب دوربین و ظبط صورت حسینیه جماران و در مقابل حضور سه دوربین سیما در جلسه مزبور، تشکیل جلسه سخنرانی با کمتر از ۲۰-۳۰ نفر و تغییر عجیب تاریخ سخنرانی و حذف متن گزینش شده سخنرانی از روی سایت فارس نیوز(نزدیک به دولت) و تکرار چندباره آن از سیما، همگی سوالاتی را در ذهن ایجاد می کنند.

۱) حیدر رحیم پور ازغدی، فعال سیاسی و از اعضای نهضت آزادی ایران در سالهای قبل و آغاز انقلاب در منطقه خراسان بود که با پیروزی انقلاب و اختلاف نهضت آزادی از نهضت جدا شد. در سال های دهه هفتاد وی مقالاتی در نشریات نزدیک به بنیادگرایان از جمله هفته نامه صبح می نگاشت. او در جریان انتخابات اخیر هم اقدام به مصاحبه هایی با رسانه های حامی دولت کرده است. از جمله آن می توان به مصاحبه با سایت رجا نیوز (پیش از انتخابات) و درج گفتاری از وی در همان سایت پس از انتخابات در خصوص آمریکا و انگلیس اشاره کرد.

۲) رسالت، شماره ۶۸۴۵ (۱۶/۸/۸۸)،  ص ۲

 کیهان، شماره ۱۹۵۰۴ (۱۴/۸/۸۸)،  ص ۶

رسالت، شماره ۶۸۴۲ (۱۲/۸/۸۸)،  ص ۳

رسالت، شماره ۶۸۴۲ (۱۲/۸/۸۸)،  ص ۶

رسالت، شماره ۶۸۳۶ (۵/۸/۸۸)،  ص ۶

رسالت، شماره ۶۸۳۲ (۳۰/۷/۸۸)،  ص ۲

رسالت، شماره ۶۸۳۰ (۲۸/۷/۸۸)،  ص ۶

کیهان، شماره ۱۹۴۸۹ (۲۷/۷/۸۸)،  ص ۶

رسالت، شماره ۶۸۲۶ (۲۱/۷/۸۸)،  ص ۶

رسالت، شماره ۶۸۲۰ (۱۴/۷/۸۸)،  ص ۶

رسالت، شماره ۶۸۱۴ (۷/۷/۸۸)،  ص ۶

کیهان، شماره ۱۹۴۷۳ (۶/۷/۸۸)،  ص ۶

رسالت، شماره ۶۸۰۲ (۲۲/۶/۸۸)،  ص ۱۵

رسالت، شماره ۶۷۹۶ (۱۵/۶/۸۸)،  ص ۶

رسالت، شماره ۶۷۹۵ (۱۴/۶/۸۸)،  ص ۱

رسالت، شماره ۶۷۹۰ (۸/۶/۸۸)،  ص ۱۵

رسالت، شماره ۶۷۸۴ (۱/۶/۸۸)،  ص ۱۷

۳) تذکر چهارم و پایانی وصیت ۹۲ صفحه ای حضرت امام(ره).